แบบฝึกสโตอิก
วิธีหยุดคิดมาก: แบบฝึกแบบสโตอิก
จะหยุดคิดมากได้ ให้สังเกตว่าเมื่อใดที่ความคิดเลิกให้อะไรใหม่ เขียนข้อเท็จจริงแยกจากการตัดสินที่คุณมีต่อมัน ตัดสินใจว่าสิ่งเดียวที่เป็นหน้าที่ของคุณคืออะไร แล้ววางความคิดนั้นลงอย่างตั้งใจ มาร์คัส ออเรลิอัสเรียกสิ่งนี้ว่าการปล่อยให้การตัดสินของคุณต่อสิ่งหนึ่งสงบนิ่ง แล้วมันก็จะนิ่งอยู่
การคิดมากให้ความรู้สึกเหมือนกำลังแก้ปัญหา จึงหยุดได้ยาก แต่การคิดจริงๆ นั้นเคลื่อนไปข้างหน้า มันไปถึงการตัดสินใจ คำถามที่ต้องถามใครสักคน หรือแผนการ ส่วนการคิดมากนั้นวนเป็นวงกลม คุณฉายบทสนทนาซ้ำ ซ้อมคำตอบที่จะไม่มีวันส่ง หรือพลิกการตัดสินใจไปมาจนทุกทางเลือกดูผิดไปหมด
ชาวสโตอิกจะบอกว่าวงจรนี้ได้เชื้อจากการตัดสินที่คุณยังไม่ได้ตรวจสอบ ว่าต้องแน่ใจก่อนจึงจะลงมือได้ ว่าต้องรู้ให้ได้ว่าเขาหมายความว่าอย่างไร ว่าคุณควรทำได้ดีกว่านี้ มาร์คัสเขียน “เมดิเทชันส์” ส่วนหนึ่งก็เพื่อจับการตัดสินเหล่านี้ลงบนกระดาษ และบันทึกหลายข้อของเขาก็เป็นคำเตือนเดิมๆ ไม่กี่อย่างที่เขียนซ้ำ เพราะเขาต้องใช้มันซ้ำๆ นั่นคือภาพที่ตรงไปตรงมาของการฝึกนี้ คุณจะไม่อาจคิดจนหลุดออกมาได้ในครั้งเดียวจบ แต่จะสังเกตเห็นได้เร็วขึ้น
แบบฝึกสโตอิก 5 นาทีสำหรับการคิดมาก
แบบฝึกนี้ได้ผลดีที่สุดบนกระดาษ ที่ซึ่งวงจรความคิดเขียนตัวเองใหม่ไปเรื่อยๆ ไม่ได้
- 1จับวงจรให้ได้
ถามว่า ความคิดนี้ให้อะไรใหม่กับฉันไหม? หากคุณมาถึงจุดเดิมเป็นครั้งที่ 3 แล้ว นั่นคือวงจร ไม่ใช่การใช้เหตุผล การเรียกชื่อมัน (“ฉันกำลังฉายซ้ำอีกแล้ว”) ก็นับเป็นก้าวแรกที่พาออกมาแล้ว
- 2แยกข้อเท็จจริงออกจากคำตัดสิน
เขียนสองบรรทัด สิ่งที่เกิดขึ้น: เขายังไม่ตอบข้อความของฉัน สิ่งที่ฉันเติมเข้าไป: เขารำคาญฉัน และฉันทำทุกอย่างพัง มีเพียงบรรทัดแรกเท่านั้นที่แน่นอน
- 3หาสิ่งที่เป็นของคุณ
ถามว่าในสถานการณ์นี้มีอะไรที่อยู่ในอำนาจของคุณจริงๆ ในตอนนี้หรือไม่ ถ้ามี ให้บอกออกมาในหนึ่งประโยค ถ้าไม่มี ก็พูดออกมาตรงๆ ไม่ว่าคำตอบไหนก็ทำให้การค้นหายุติลง
- 4ตัดสินใจ หรือนัดเวลาที่จะตัดสินใจ
ลงมือทำสิ่งเล็กๆ หนึ่งอย่างเดี๋ยวนี้ หรือไม่ก็เขียนลงไปว่าจะกลับมาคิดเรื่องนี้อีกเมื่อใด เช่น “พรุ่งนี้ 9 โมง” หรือ “หลังจากได้คุยกับเขาแล้ว” ใจยอมปล่อยได้ง่ายขึ้นเมื่อคำถามมีเวลาและที่ทางของมัน
- 5กลับมาหาสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
หันความสนใจไปยังงานถัดไปที่ต้องใช้ร่างกาย: ล้างแก้วสักใบ เดินไปที่หน้าต่าง อ่านหนังสือสักหน้า มาร์คัสเรียกสิ่งนี้ว่าการอยู่กับปัจจุบัน นี่ไม่ใช่การหลบเลี่ยง แต่เป็นที่ที่ชีวิตของคุณกำลังดำเนินอยู่จริงๆ
ชาวสโตอิกเขียนไว้ว่าอย่างไร
แม้สิ่งที่รบกวนคุณไม่ได้มาหาคุณ แต่ในทางหนึ่งคุณเองก็เดินไปหามัน จงปล่อยให้การตัดสินของคุณต่อสิ่งเหล่านั้นสงบนิ่ง แล้วมันก็จะนิ่งอยู่ และจะไม่มีใครเห็นคุณไล่ตามหรือหลีกหนีมัน
สิ่งที่รบกวนคุณส่วนใหญ่ไม่ได้ไล่ตามคุณ คุณต่างหากที่เดินกลับไปหามันอยู่เรื่อยๆ คำแนะนำของมาร์คัสไม่ใช่ให้สู้กับความคิด แต่ให้เลิกป้อนการตัดสินใหม่ๆ ให้มัน เพื่อให้มันเงียบลงได้เอง
อ่านเพิ่มเติมเรื่องการตัดสินและจิตใจ →แยกสิ่งที่ผู้อื่นทำหรือพูด สิ่งที่คุณเองเคยทำหรือพูด และเรื่องในอนาคตที่รบกวนใจ ออกจากปัญญาของคุณ ทำให้พลังแห่งปัญญาเป็นอิสระจากชะตากรรม อยู่อย่างบริสุทธิ์และไม่ผูกติดกับสิ่งใด มุ่งอยู่กับปัจจุบันเท่านั้น
รายการสามข้อที่ควรเก็บไว้: สิ่งที่ผู้อื่นทำหรือพูด สิ่งที่คุณเองเคยทำหรือพูด และสิ่งที่อนาคตอาจนำมา นี่คือสามแห่งที่การคิดมากชอบไปอาศัยอยู่ และไม่มีแห่งใดเป็นปัจจุบัน
ความคิดที่คุณคิดเป็นนิสัยหล่อหลอมลักษณะของจิตใจคุณ เพราะความคิดย้อมสีจิตวิญญาณ ดังนั้นจงย้อมมันด้วยความคิดที่ต่อเนื่องมั่นคง ที่ใดที่คนเรามีชีวิตอยู่ได้ ที่นั่นเขาก็มีชีวิตที่ดีได้เช่นกัน
สิ่งที่คุณคิดซ้ำๆ กลายเป็นสีของจิตใจ ข้อนี้เป็นจริงทั้งสองทาง การฉายความกังวลซ้ำหล่อหลอมคุณ และนิสัยเล็กๆ ในแต่ละวันที่พาคุณกลับมาหาสิ่งที่เป็นของคุณก็หล่อหลอมคุณเช่นกัน
