← สโตอิกสำหรับช่วงเวลาที่ยากDawnstone

แบบฝึกสโตอิก

วิธีหยุดคิดมาก: แบบฝึกแบบสโตอิก

จะหยุดคิดมากได้ ให้สังเกตว่าเมื่อใดที่ความคิดเลิกให้อะไรใหม่ เขียนข้อเท็จจริงแยกจากการตัดสินที่คุณมีต่อมัน ตัดสินใจว่าสิ่งเดียวที่เป็นหน้าที่ของคุณคืออะไร แล้ววางความคิดนั้นลงอย่างตั้งใจ มาร์คัส ออเรลิอัสเรียกสิ่งนี้ว่าการปล่อยให้การตัดสินของคุณต่อสิ่งหนึ่งสงบนิ่ง แล้วมันก็จะนิ่งอยู่

การคิดมากให้ความรู้สึกเหมือนกำลังแก้ปัญหา จึงหยุดได้ยาก แต่การคิดจริงๆ นั้นเคลื่อนไปข้างหน้า มันไปถึงการตัดสินใจ คำถามที่ต้องถามใครสักคน หรือแผนการ ส่วนการคิดมากนั้นวนเป็นวงกลม คุณฉายบทสนทนาซ้ำ ซ้อมคำตอบที่จะไม่มีวันส่ง หรือพลิกการตัดสินใจไปมาจนทุกทางเลือกดูผิดไปหมด

ชาวสโตอิกจะบอกว่าวงจรนี้ได้เชื้อจากการตัดสินที่คุณยังไม่ได้ตรวจสอบ ว่าต้องแน่ใจก่อนจึงจะลงมือได้ ว่าต้องรู้ให้ได้ว่าเขาหมายความว่าอย่างไร ว่าคุณควรทำได้ดีกว่านี้ มาร์คัสเขียน “เมดิเทชันส์” ส่วนหนึ่งก็เพื่อจับการตัดสินเหล่านี้ลงบนกระดาษ และบันทึกหลายข้อของเขาก็เป็นคำเตือนเดิมๆ ไม่กี่อย่างที่เขียนซ้ำ เพราะเขาต้องใช้มันซ้ำๆ นั่นคือภาพที่ตรงไปตรงมาของการฝึกนี้ คุณจะไม่อาจคิดจนหลุดออกมาได้ในครั้งเดียวจบ แต่จะสังเกตเห็นได้เร็วขึ้น

แบบฝึกสโตอิก 5 นาทีสำหรับการคิดมาก

แบบฝึกนี้ได้ผลดีที่สุดบนกระดาษ ที่ซึ่งวงจรความคิดเขียนตัวเองใหม่ไปเรื่อยๆ ไม่ได้

  1. 1จับวงจรให้ได้

    ถามว่า ความคิดนี้ให้อะไรใหม่กับฉันไหม? หากคุณมาถึงจุดเดิมเป็นครั้งที่ 3 แล้ว นั่นคือวงจร ไม่ใช่การใช้เหตุผล การเรียกชื่อมัน (“ฉันกำลังฉายซ้ำอีกแล้ว”) ก็นับเป็นก้าวแรกที่พาออกมาแล้ว

  2. 2แยกข้อเท็จจริงออกจากคำตัดสิน

    เขียนสองบรรทัด สิ่งที่เกิดขึ้น: เขายังไม่ตอบข้อความของฉัน สิ่งที่ฉันเติมเข้าไป: เขารำคาญฉัน และฉันทำทุกอย่างพัง มีเพียงบรรทัดแรกเท่านั้นที่แน่นอน

  3. 3หาสิ่งที่เป็นของคุณ

    ถามว่าในสถานการณ์นี้มีอะไรที่อยู่ในอำนาจของคุณจริงๆ ในตอนนี้หรือไม่ ถ้ามี ให้บอกออกมาในหนึ่งประโยค ถ้าไม่มี ก็พูดออกมาตรงๆ ไม่ว่าคำตอบไหนก็ทำให้การค้นหายุติลง

  4. 4ตัดสินใจ หรือนัดเวลาที่จะตัดสินใจ

    ลงมือทำสิ่งเล็กๆ หนึ่งอย่างเดี๋ยวนี้ หรือไม่ก็เขียนลงไปว่าจะกลับมาคิดเรื่องนี้อีกเมื่อใด เช่น “พรุ่งนี้ 9 โมง” หรือ “หลังจากได้คุยกับเขาแล้ว” ใจยอมปล่อยได้ง่ายขึ้นเมื่อคำถามมีเวลาและที่ทางของมัน

  5. 5กลับมาหาสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

    หันความสนใจไปยังงานถัดไปที่ต้องใช้ร่างกาย: ล้างแก้วสักใบ เดินไปที่หน้าต่าง อ่านหนังสือสักหน้า มาร์คัสเรียกสิ่งนี้ว่าการอยู่กับปัจจุบัน นี่ไม่ใช่การหลบเลี่ยง แต่เป็นที่ที่ชีวิตของคุณกำลังดำเนินอยู่จริงๆ

ชาวสโตอิกเขียนไว้ว่าอย่างไร

แม้สิ่งที่รบกวนคุณไม่ได้มาหาคุณ แต่ในทางหนึ่งคุณเองก็เดินไปหามัน จงปล่อยให้การตัดสินของคุณต่อสิ่งเหล่านั้นสงบนิ่ง แล้วมันก็จะนิ่งอยู่ และจะไม่มีใครเห็นคุณไล่ตามหรือหลีกหนีมัน
มาร์คัส ออเรลิอัส เมดิเทชันส์ XI.11

สิ่งที่รบกวนคุณส่วนใหญ่ไม่ได้ไล่ตามคุณ คุณต่างหากที่เดินกลับไปหามันอยู่เรื่อยๆ คำแนะนำของมาร์คัสไม่ใช่ให้สู้กับความคิด แต่ให้เลิกป้อนการตัดสินใหม่ๆ ให้มัน เพื่อให้มันเงียบลงได้เอง

อ่านเพิ่มเติมเรื่องการตัดสินและจิตใจ →
แยกสิ่งที่ผู้อื่นทำหรือพูด สิ่งที่คุณเองเคยทำหรือพูด และเรื่องในอนาคตที่รบกวนใจ ออกจากปัญญาของคุณ ทำให้พลังแห่งปัญญาเป็นอิสระจากชะตากรรม อยู่อย่างบริสุทธิ์และไม่ผูกติดกับสิ่งใด มุ่งอยู่กับปัจจุบันเท่านั้น
มาร์คัส ออเรลิอัส เมดิเทชันส์ XII.3

รายการสามข้อที่ควรเก็บไว้: สิ่งที่ผู้อื่นทำหรือพูด สิ่งที่คุณเองเคยทำหรือพูด และสิ่งที่อนาคตอาจนำมา นี่คือสามแห่งที่การคิดมากชอบไปอาศัยอยู่ และไม่มีแห่งใดเป็นปัจจุบัน

ความคิดที่คุณคิดเป็นนิสัยหล่อหลอมลักษณะของจิตใจคุณ เพราะความคิดย้อมสีจิตวิญญาณ ดังนั้นจงย้อมมันด้วยความคิดที่ต่อเนื่องมั่นคง ที่ใดที่คนเรามีชีวิตอยู่ได้ ที่นั่นเขาก็มีชีวิตที่ดีได้เช่นกัน
มาร์คัส ออเรลิอัส เมดิเทชันส์ V.16

สิ่งที่คุณคิดซ้ำๆ กลายเป็นสีของจิตใจ ข้อนี้เป็นจริงทั้งสองทาง การฉายความกังวลซ้ำหล่อหลอมคุณ และนิสัยเล็กๆ ในแต่ละวันที่พาคุณกลับมาหาสิ่งที่เป็นของคุณก็หล่อหลอมคุณเช่นกัน

ทำสิ่งนี้ทุกวัน

การคิดมากเป็นนิสัยของความสนใจ คำตอบจึงเป็นนิสัยเช่นกัน ช่วงเวลาสั้นๆ ในแต่ละวันที่ใช้แยกข้อเท็จจริงออกจากการตัดสินทำให้วิธีนี้คุ้นมือ และเมื่อวงจรความคิดมาถึง มันก็จะสั้นลง

ทุกเช้า Dawnstone วางข้อคิดสโตอิกหนึ่งข้อไว้บนหน้าจอล็อคของคุณ พร้อมคำถามหนึ่งข้อที่ตอบได้ในบรรทัดเดียว บรรทัดที่คุณเขียนจะเก็บอยู่ในโทรศัพท์ของคุณ ไม่มีฟีด ไม่มีการนับวันต่อเนื่อง

หนึ่งข้อคิดบนหน้าจอล็อค หนึ่งบรรทัดต่อวัน ฟรี

หรือเริ่มด้วยคอร์สอีเมลฟรี 7 วัน: ทุกเช้ามีข้อคิดหนึ่งข้อ และสิ่งหนึ่งอย่างให้ลองทำ

เริ่มต้นด้วยเจ็ดเช้า

ข้อคิดสโตอิกวันละหนึ่งข้อตลอดหนึ่งสัปดาห์ เรียงลำดับไว้อย่างตั้งใจ พร้อมสิ่งหนึ่งให้ลองทำในแต่ละวัน ไม่มีค่าใช้จ่าย จากนั้นคุณตัดสินใจเองว่าจะอ่านต่อหรือไม่

อีเมลเจ็ดฉบับ แล้วจะไม่มีอะไรส่งไปอีกเว้นแต่คุณขอเอง ไม่ติดตาม ไม่แชร์ข้อมูล ไม่ว่าเมื่อใด

คำถามที่คนมักถาม

ทำไมฉันถึงคิดมากไปเสียทุกเรื่อง?

บ่อยครั้งเป็นเพราะความไม่แน่นอนให้ความรู้สึกไม่ปลอดภัย และการคิดให้ความรู้สึกเหมือนเป็นวิธีขจัดมัน ในมุมมองแบบสโตอิก สิ่งที่ตรึงวงจรนี้ไว้คือการตัดสิน เช่น “ฉันต้องแน่ใจก่อน” หรือ “ฉันน่าจะรู้อยู่แล้ว” การเรียกชื่อการตัดสินนั้นทำให้วางมันลงได้ง่ายขึ้น

คิดมากกับวิตกกังวลเหมือนกันไหม?

ทั้งสองซ้อนทับกัน คิดมากหมายถึงรูปแบบ คือความคิดเดิมที่วนซ้ำ ส่วนวิตกกังวลหมายถึงความรู้สึกว่ามีภัย ซึ่งมักเป็นตัวขับรูปแบบนั้น แบบฝึกในหน้านี้ทำงานกับรูปแบบ หากความรู้สึกว่ามีภัยเป็นเรื่องหลัก แบบฝึกสำหรับความวิตกกังวลอาจเหมาะกว่า

มาร์คัส ออเรลิอัสพูดถึงการคิดมากว่าอย่างไร?

เขาคอยเตือนตนเองให้เลิกแบกอดีตและอนาคตเข้ามาในปัจจุบัน และปล่อยให้การตัดสินของตนต่อสิ่งที่รบกวนใจสงบนิ่ง เพื่อให้มันนิ่งอยู่ (เมดิเทชันส์ XI.11 และ XII.3) ในแง่หนึ่ง สมุดบันทึกของเขาคือบันทึกของคนที่กำลังฝึกสิ่งนี้อยู่จริงๆ

ต้องใช้เวลานานเท่าใดจึงจะหยุดคิดมากได้?

ไม่มีกำหนดเวลาตายตัว และไม่มีใครหยุดได้อย่างสิ้นเชิง สิ่งที่มักเปลี่ยนไปเมื่อฝึกคือคุณสังเกตเห็นวงจรได้เร็วเพียงใด และมันอยู่นานแค่ไหน

ใช้แบบฝึกนี้ควบคู่กับการบำบัดหรือการคุยกับ AI ได้ไหม?

ได้ ในฐานะสิ่งที่ใช้ควบคู่กัน แบบฝึกเหล่านี้เป็นนิสัยการทบทวนตนเองในแต่ละวันที่มาจากปรัชญาเก่าแก่ ไม่ใช่การบำบัด และไม่ได้ใช้แทนการดูแลจากผู้เชี่ยวชาญ หากคุณกำลังพบนักบำบัดอยู่ จะนำสิ่งที่เขียนไว้ที่นี่ไปคุยในชั่วโมงบำบัดก็ได้ หากคุณมักคุยกับ AI เพื่อคลี่คลายเรื่องในใจ แบบฝึกแบบนี้ให้สิ่งที่จับต้องได้ไว้ลงมือทำต่อ เมื่อละจากหน้าจอแล้ว

เรื่องที่เกี่ยวข้อง